Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu önderi Atatürk'ün vefat ettiği gün.
Osmanlı İmparatorluğu yöneten İttihat ve Terakki Cemiyeti 1. paylaşım savaşında Alman'larla birlikte "Yedi düvele karşı" savaştı. Savaşından yenik çıkınca İttihar ve Terakki Cemiyeti'nden sonra Mustafa Kemal Yunanistan ile savaşarak Türkiye Cumhuriyeti'ni kurdu. Abartılar bir yana bırakarak değerlendirildiğinde Gazi Mustafa Kemal,daha sonra Atatürk adını aldı.
Yıllarca kimileri karşına,kimileri de arkasına sığınarak adı üzerinden siyaset yapılan Mustafa Kemal Atatürk tekçi anlayış üzerinden oluşturduğu,ekonomik alt yapısı ile dayandığı sınıf ile olusturulan düzen (Oligarşi) yaşadığı dönemin koşullarına göre değerlendirilmeli.
Bana göre Gazi Mustafa Kemal Ataturk ön görülü, iyi bir kamutan,usta bir diplomat, yaşadığı çağa izler bırakan,emperyalizm ile uzlaşan,etnik ve inancta farklı olanları tekçi anlayış ile kurduğu (Türk-sunni) rejime uymaları için her yolu (Dersim'de olduğu gibi) deneyen bir lider.
Bu gün Atatürk'ün arkasına sığınıp kendilerine kalkan yapıp savunanların büyük çoğunluğu ölümünün ardından 88 yıl geçmesine rağmen değişen çağı yakalayamamış,1938'de kalmışlar. Başta üniversite hocaları olmak üzere düzen ile ilgili endişeleri olduğunda yıllarca Anıtkabir'e koşup şikayet ederlerdi.
"Yeter söz milletin" diyerek Demokrat Parti'nin iktidara gelmesi ile çok partili sisteme gecişle birlikte tek parti donemi bitti. Mustafa Kemal Ataturk'e ve kurulu düzene yapılan eleştiriler artınca yine Demokrat Parti tarafından 1951 tarihinde Ataturk'ü Koruma Kanunu çıkarıldı.
Çok tanrılılı eski Roma'da tanrıları eleştirmek srrbestti. Çünkü tanrılarılar kendilerini koruyabilirdi. Kanunla korunan Atatürk'ü eleştişmek Türkiye'de hala yasak.
Aslında Kemalizm diye bir ideoloji yok. Olmadığı halde kendilerine Kemalist diyenler değişen dünyaya uyum sağlamak yerine hala kuruluş ilkelerine ve özellikle bölünme fobisiyle tekçi anlayışa sahıp çıkılıyor. "Başka bir ulusu ezen bir ulus özgür olamaz" diyen Karl Marx'ı iyi bilmelerine ragmen aradan gecen yüzyıla rağmen hala "Bağımsız Türkiye" için mücadele ederler. Ederler ama ülkenin hangi nedenlerle bağımlı bir ülke olduğunu bildikleri halde itiraf etmezler.
Diğer tarafta dün adını dahi anmayanlar önce Mustafa Kemal dediler. Bir süre sonra Gazi Mustafa Kemal demeye başladılar. Bir türlü Atatürk diyemeyenlerde ordunun ülke üstünde vesayeti ve darbe yapma ihtimali ortadan kaldırıldıktan sonra Gazi Mustafa Kemal Atatürk demeğe başladılar. Geçmişte çeşitli bahanelerle 10.Kasım törenlerine katılmayanlar, ulusal bayramlarda Anıtkabir,e gitmeyenler bu gün kolkola girip koşa koşa gidiyor.
İslam inancına göre inanan kişi darda kaldığında ve can güvenliği için müminleri bırakıp kafirleri dost edinebilir,yani "takkiye" yapabilir" deniyor.
Bizler,istisnasız hepimiz,zaferle sonuçlanan Eylül direnisine kadar 5 nolu cehenneminde takkiyyenin ne olduğunu bilmeden meğersr takkiye yapmışız. Hepimiz vahşet dönemimde okuduğumuz marşlarla "Türk" olmuştuk. Nesin diye sorulduğunda "Türk'üm. Ne zandandan beri dendiginde de "Kalubeladan beri" diyorduk.
Tahliye olup Öcalan'ın sınırlarını çizdiği legal siyasette yer alanlar "Taktik heval" diyerek takiyye yapmaya devam ettiler. Bu gün taktik falan demeden Kemalizme sahip çıkarak izinden gidiyorlar.
Zor,ya da can güvenliği söz konusu olmadığında ve üstelik siyasi çıkar uğruna takkiye yapmak caizmi, değilmi bilmiyorum. Bilene sormak lazım.
Makyevelli'de takiyye benzeri "Siyasette amaca ulaşmak için her yol mübahtır."der. Toplumun yapısını az,çok bildiğiim için Makyelli'nin bu sözlerini ve takiyye anlayışının legal siyasette faydacı bir anlayış olarak nasil kallanılacağını tahmin edebildiğim için kabullenemedim
Takiyye ve Makyevelli'nin sozlerine karşı asırlar öncesinden, bu günde kadar önemini koruyan,etnik ve inanç farkı gözetmeden dergahını herkese açan Mevlana Celaleddin Rumi'nin özdeyişi önemli ve alınması gereken derslerle doludur.
"YA OLDUĞUN GİBİ GÖRÜN,YA DA GÖRÜNDÜĞÜN GİBİ OL".... Adnan Güllüoğlu